تیم ملی ایران برای حضور در جام جهانی ۲۰۲۶ فقط با رقبای داخل زمین روبهرو نیست؛ بلکه چالشهای بزرگی خارج از مستطیل سبز هم انتظار شاگردان تیم ملی را میکشد. از مشکلات ویزا گرفته تا تغییر کمپ تمرینی و سفرهای طولانی بین شهرهای آمریکا، همهچیز نشان میدهد ایران یکی از متفاوتترین تجربههای تاریخ خود در جام جهانی را پیش رو دارد.
طبق گزارش رسانههای روسی، فشارهای سیاسی و امنیتی باعث شده برنامه اولیه تیم ملی برای استقرار در آمریکا تغییر کند و حالا مکزیک به پایگاه جدید ایران در این تورنمنت تبدیل شود.در برنامه اولیه، تیم ملی ایران قصد داشت کمپ تمرینی خود را در شهر توسان ایالت آریزونا برپا کند؛ شهری که مسئولان محلی و حتی باشگاه توسان افسی از حضور ایران استقبال کرده بودند.
با این حال، فشار نهادهای اطلاعاتی و مهاجرتی آمریکا باعث شد این پروژه عملاً غیرممکن شود. در نهایت برگزارکنندگان جام جهانی با انتقال کمپ ایران به شهر تیخوانا در مکزیک موافقت کردند تا تنشهای احتمالی کاهش پیدا کند.
این تصمیم در شرایطی گرفته شد که روابط سیاسی میان ایران و آمریکا طی ماههای اخیر به شدت پرتنش بوده و نگرانیهای امنیتی پیرامون حضور کاروان ایران در خاک آمریکا افزایش یافته است.

سفر پرچالش تیم ملی در جام جهانی در 3 بازی گروهی
تیخوانا؛ پایگاه جدید ایران در جام جهانی ۲۰۲۶
شهر تیخوانا که در شمال غربی مکزیک و نزدیک مرز آمریکا قرار دارد، حالا به خانه موقت تیم ملی ایران تبدیل شده است.
کمپی محافظتشده برای ملیپوشان
ایران قرار است در مجموعه تمرینی «کالینته» مستقر شود؛ مجموعهای مجهز و کاملاً حفاظتشده که زیر نظر پلیس مکزیک امنیت آن تأمین خواهد شد.نزدیکی تیخوانا به خاک آمریکا یکی از مهمترین دلایل انتخاب این شهر بوده است. علاوه بر این، شرایط آبوهوایی و اختلاف زمانی آن با لسآنجلس تقریباً یکسان است و بازیکنان نیازی به سازگاری دوباره با شرایط محیطی نخواهند داشت.
برنامه بازیهای ایران در جام جهانی
تیم ملی ایران مرحله گروهی جام جهانی ۲۰۲۶ را با سه دیدار حساس آغاز میکند:
ایران – نیوزیلند | ۱۵ ژوئن
اولین مسابقه ایران در شهر لسآنجلس برگزار خواهد شد؛ دیداری که میتواند نقش مهمی در شروع قدرتمند تیم ملی داشته باشد.
ایران – بلژیک | ۲۱ ژوئن
دومین مسابقه نیز در لسآنجلس برگزار میشود؛ جایی که ایران باید مقابل یکی از قدرتمندترین تیمهای اروپایی قرار بگیرد.
ایران – مصر | ۲۶ ژوئن
آخرین بازی مرحله گروهی در سیاتل انجام میشود؛ مسابقهای که احتمالاً سرنوشت صعود ایران را مشخص خواهد کرد.

یکی از عجیبترین بخشهای برنامه تیم ملی ایران، مسیر رفتوآمد به ورزشگاه مسابقات است.ملیپوشان برای دو دیدار نخست خود در لسآنجلس باید حدود ۲۲۰ کیلومتر مسیر را از تیخوانا طی کنند. پیشبینی میشود این سفر با اتوبوس انجام شود؛ موضوعی که میتواند فشار جسمانی مضاعفی به بازیکنان وارد کند.
در تورنمنتی مانند جام جهانی که ریکاوری و استراحت اهمیت فوقالعادهای دارد، چنین سفرهایی میتواند روی عملکرد فنی تیم تأثیر بگذارد.اما سختترین بخش سفر ایران مربوط به بازی سوم مقابل مصر است.
فاصله زیاد سیاتل با تیخوانا باعث شده تیم ملی مجبور شود ابتدا زمینی به فرودگاه سندیگو برود و سپس با پرواز چارتر راهی سیاتل شود.این پرواز حدود سه ساعت زمان خواهد برد و تیم ملی نمیتواند بلافاصله پس از رسیدن وارد زمین مسابقه شود. به همین دلیل، کاروان ایران باید حداقل یک یا دو شب را در هتلهای لسآنجلس یا سیاتل اقامت داشته باشد.
این موضوع علاوه بر هزینههای بالا، برنامهریزی فنی کادر مربیگری را هم پیچیدهتر خواهد کرد.یکی دیگر از نگرانیهای مهم تیم ملی، دریافت ویزای ورود به آمریکاست.در حال حاضر برخی از بازیکنان و اعضای کادر فنی برای انجام مراحل اداری به سفارت آمریکا در آنکارا مراجعه کردهاند، اما هنوز وضعیت نهایی مشخص نیست.
حتی با وجود استقرار در مکزیک، اعضای تیم برای حضور در مسابقات باید وارد خاک آمریکا شوند و بدون ویزا این مسئله غیرممکن خواهد بود.اگر هرکدام از بازیکنان یا اعضای کادر فنی با محدودیت ورود مواجه شوند، شرایط تیم ملی میتواند وارد بحران تازهای شود.
در حالی که بسیاری از تیمها تنها روی مسائل فنی تمرکز کردهاند، تیم ملی ایران ناچار است همزمان با چالشهای سیاسی، امنیتی و سفرهای فرسایشی نیز مقابله کند.با این حال، هواداران فوتبال ایران امیدوارند ملیپوشان بتوانند باوجود تمام این مشکلات، عملکردی قدرتمند و خاطرهانگیز در جام جهانی ۲۰۲۶ ثبت کنند.
