سید حسین حسینی در مقابل بازیکنان استقلال رفتارهایی نشان داد که نمی توان تشخیص داد موضع این بازیکن نسبت به هم تیمی های قبلی خود چگونه است.رفتار متفاوت سیدحسین حسینی مقابل استقلال و آغوش معنادار او با ماشاریپوف، سوژه داغ هواداران فوتبال شد.
در شب پرحاشیه تقابل استقلال و سپاهان، اتفاقی خارج از جریان بازی توجه همه را جلب کرد؛ سیدحسین حسینی نه با واکنشهای احساسی، بلکه با رفتاری حسابشده و معنادار، دوباره به تیتر اول بحثهای فوتبالی تبدیل شد.
او نشان داد که گاهی یک حرکت ساده، میتواند از صدها مصاحبه پرحاشیه، حرفهای بیشتری برای گفتن داشته باشد.پیش از شروع مسابقه، انتظار میرفت حسینی مثل همیشه با همتیمیهای سابقش خوشوبش کند؛ اما واقعیت چیز دیگری بود. برخوردهای کوتاه، رسمی و حتی سرد، فضای عجیبی ساخت.

سید حسین حسینی از هم تیمی های قبلی خود فقط یک نفر را در آغوش کشید
بهخصوص برخورد او با روزبه چشمی که خیلی زود به نماد فاصلههای ایجادشده میان گذشته و حال تبدیل شد.
در این میان، نه لبخندی بود و نه مکثی برای احوالپرسیهای صمیمانه.
در میان تمام این بیتفاوتیها، یک صحنه همهچیز را تغییر داد.
سیدحسین حسینی مستقیم به سمت یک نفر رفت؛ جلالالدین ماشاریپوف.
این آغوش کوتاه اما صمیمی، خیلی زود سوژه دوربینها و شبکههای اجتماعی شد. تفاوت این رفتار با برخوردهای قبلی آنقدر واضح بود که تحلیلهای زیادی را بهدنبال داشت.ماجرا به زمین مسابقه ختم نشد. یکی از صفحات هواداری حسینی، تصویری از این لحظه را با متنی کنایهآمیز منتشر کرد و ماشاریپوف را «تنها وفادار» نامید.

نکته جالب اینجا بود که ماشاریپوف این استوری را بازنشر کرد؛ حرکتی که موج جدیدی از گمانهزنیها درباره رابطه خاص این دو بازیکن به راه انداخت.اگر کمی به عقب برگردیم، این رفتار چندان هم عجیب نیست.ماشاریپوف پیشتر در مصاحبهای، سیدحسین حسینی را بهترین بازیکن ایرانی لیگ معرفی کرده بود؛ جملهای که شاید آن زمان ساده به نظر میرسید، اما حالا کنار این آغوش خاص، وزن و مفهوم تازهای پیدا میکند.
در شبی که حسینی مرز مشخصی میان خود و گذشتهاش کشید، فقط یک نفر توانست از این دیوار عبور کند.این اتفاق نشان میدهد در دنیای پرحاشیه فوتبال، هنوز هم احترام، رفاقت و وفاداری شخصی میتوانند فراتر از رنگ پیراهنها باقی بمانند.
